Szanowni Państwo,
Takie wyroki to jednak nie jest codzienność 
Dziś SO w Toruniu w sprawie I C 1954/21 ustalił nieważność umowy kredytu PKO MIX zawartej na cele inwestorskie- nieważność umowy przedsiębiorca PKO.
Kredyt frankowy na cele inwestorskie nieważny
Kredyt brany na cele inwestorskie- kamienica na wynajem- ponad 10 mieszkań wynajmowanych.
Sąd nie uznał powodów za konsumentów, lecz zgodził się z naszą argumentacją, iż umowa i tak jest nieważna. Według naszej wiedzy to jeden z nielicznych nadal wyroków gdzie udało się wygrać sprawę frankową nie będąc konsumentem.
USTALENIE NIEWAŻNOŚCI
Nieważność umowy przedsiębiorcy
– STRONY NIE POROZUMIAŁY SIĘ CO DO ELEMENTU PRZEDMIOTOWO ISTOTNEGO UMOWY KREDYTU, TJ. CO DO JEGO KWOTY. Powodowie w momencie zawierania umowy nie mieli wiedzy o tym jaka kwota zostanie im wypłacona, a w szczególności, że Bank dokonując przeliczeń kursowych zastosuje miernik wartości, który sam ustali. Tym samym powodowie zostali podporządkowani arbitralnym decyzjom Banku.
– zakwestionowane w petitum pozwu postanowienia umowne są skrajnie nietransparentne oraz niejednoznaczne. W konsekwencji prowadzi to do naruszenia zasady swobody umów (tj. art. 353 [1] k.c.) oraz do powstania dodatkowego i nieuzasadnionego składnika wynagrodzenia Banku (ponad treść art. 69 ust. 1 pr. bank.). Postanowienia te nie formułowały bowiem precyzyjnych i dokładnych zasad ustalania wysokości kursów, po których będzie następowało wyliczenie kwoty wypłaconego kredytu oraz spłacanych rat. Samo odwołanie się przez Bank w umowie do Tabel kursowych banku nie spełnia jeszcze tego kryterium, gdyż przeciętny kredytobiorca w dalszym ciągu nie ma możliwości ustalenia obiektywnej i dokładnejwysokości kursu waluty CHF, który zostanie zastosowany do przeliczeń. Kurs ten był bowiem ustalany wyłącznie przez Bank w oparciu o nieweryfikowalne i nieznane kredytobiorcom (w momencie podpisania umowy) mierniki. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż kurs ten był ustalany post factum, co w konsekwencji sprawia, że powodowie podpisując przedmiotową umowę uzależnili się od „dobrej woli” Banku.
– nieważność umowy wynikająca z art. 58 k.c. w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 prawa bankowego w zw. z art. art. 353 k.c. oraz w zw. z art. 353 [1] k.c., wyprzedza przepisy o abuzywności poszczególnych postanowień umowy.
Naszym klientom serdecznie gratulujemy. Wyrok jest nieprawomocny. Sprawę prowadzi r.pr. Daniel Ostaszewski oraz adw. Rafał Przybyszewski oraz mec. Jacek Firlej
