Sprawa w I instancji toczyła się przed Sądem Okręgowym w Szczecinie pod sygn. akt I C 968/21. W wyroku z dnia 9 lutego 2022 r. Sędzia Katarzyna Krasny:
1. ustaliła, że umowa kredytu hipotecznego nr […] zawarta w dniu 2 października 2006 roku pomiędzy powódką […] a BRE Bank SA (obecnie mBank SA), jest nieważna;
2. zasądziła od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 264.943,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 maja 2021 roku.
3. zasądziła koszty procesu na rzecz strony powodowej.
Unieważnienie umowy kredytu frankowego zawartego z BRE Bank SA, obecnie mBank SA
Następnie pełnomocnik pozwanego złożył w marcu 2022 roku apelację od powyższego wyroku.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 21 listopada 2022 roku, Sędzia Zbigniew Ciechanowicz oddalił apelację pozwanego oraz ustalił, że koszty postępowania apelacyjnego ponosi pozwany bank. Sąd w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji oraz argumentację, którą przedstawiliśmy w odpowiedzi na apelację.
wyrok mBank
Co więcej, jako ustne motywy rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał, że pierwszą istotną kwestią jest fakt zawarcia umowy przez powódkę w 2006 roku na okres 360 miesięcy. Powódka miała interes co do wydania w niniejszej sprawie wyroku ustalającego, że nie ciąży na niej zobowiązanie z umowy. Sąd I instancji słusznie uznał za niedozwolone i abuzywne postanowienia umowne związane z kształtowaniem kursu franka szwajcarskiego na podstawie tabel kursowych opracowanych przez bank. Również tych dotyczących ponoszenia pełnego ryzyka kursowego, a także braku informacji o ryzyku dla klienta, a także zakresu pouczenia o ryzyku kursowym. Tak udzielone informacje przez bank nie pozwalały na oszacowanie wysokości kredytu przez okres jego spłaty. Sąd w toku tego postępowania miał ustalić, czy bez takich postanowień, umowa może obowiązywać i doszedł do wniosku, że nie ma takiej możliwości. Zawierając umowę w 2006 roku, element pewności kursu franka szwajcarskiego był istotny jako element zawieranej umowy. Wyeliminowanie tego postanowienia oznacza, że umowa nie może funkcjonować i umowa jest nieważna. Uznanie umowy za nieważną wiąże się z rozliczeniem stron, tego, co sobie świadczyły.
W niniejszej sprawie do 2021 roku w umowie występowało dwóch kredytobiorców. W ocenie banku drugi kredytobiorca powinien być dopozwany jednak został on zwolniony z długu i jedynym kredytobiorcą pozostała powódka. Sąd Apelacyjny nie zgodził się ze stanowiskiem banku i potwierdził, że zwolnienie z długu spowodowało, że w przedmiotowej sprawie indywidualnie mogła wystąpić powódka. Również podnoszone przez stronę pozwaną zarzuty zatrzymania i potrącenia nie mogły zostać uwzględnione. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest właściwe.
wyrok mBank
Podsumowanie
Obecnie w imieniu naszej klientki dążymy do rozliczenia się stron po wygranym procesie. mBank SA tuż po ogłoszeniu wyroku dobrowolnie chciał wypłacić zasądzoną kwotę jednak powódka złożyła oświadczenie o potrąceniu, co spowodowało, że bank jest zobowiązany do wypłaty powódce kwoty 19.607,46 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie w I i II instancji.
Sprawę prowadzi adw. Daniel Ostaszewski oraz apl. radc. J. Firlej.
